Helga

post-COVID gemeenschap l Mathijs Fitters2

Voorheen kerngezond, geen enkele klacht, geen enkele medicatie!

(62 jaar)

 

Milde COVIDinfectie of Trojaans paard?
(1 jaar Post-COVID klachten)

Op 3 maart 2020 in buitenland virale infectie gehad met koorts, overal pijn, zware buikloop, opgezwollen buik, benauwdheid, bittere smaak. Dit een tijdje na mijn man bij wie het virus eerder op de longen geslagen was, met langdurige droge hoest. Sindsdien ondervond ik een waterval van allerlei klachten, veel dingen die ik nog nooit eerder meegemaakt heb.

In juli (na lock-down) bloedonderzoek laten doen bij huisdokter, er werden geen antistoffen in het bloed gevonden. Ongeloof van huisarts: “Je had geen COVID, want geen antistoffen”. Het is maar later dat men te weten kwam dat de antistoffen na bepaalde tijd – weken, enkele maanden – verdwijnen!

Huisarts stuurde mij naar Echo omdat buikklachten konden wijzen op galstenen of nierstenen…. Het ging om een soort Salmonella-achtige waterachtige diarree-aanvallen van drie dagen om de 2 weken en opgezwollen buik gedurende 5 maanden na virale infectie, zelfs witte stoelgang. Volgens echo in juli door RADIOLOOG; “geen galstenen, maar een virus had de vetlaag rond de darmen vernietigd – ‘Panniculitis mesanterica’, hij zag dat bij 2/3 de van COVID-patiënten. “Enkel ontstekingsremmers helpen”, zei hij.

Toen ik met doorverwijzing van huisarts (HA kende ‘Panniculitis mesanterica’ nog niet) en diagnose van radioloog naar UZ Leuven belde voor een consultatie, liet men mij weten dat in het COVID-follow up centre ‘enkel longpatiënten’ werden behandeld. Daar was geen ruimte voor maag/darmklachten.

Op Gastrologie van UZ Leuven kon ik pas op 6 dec. langskomen, “want Post-Covid is niet prioritair”. Na wat aandringen kon het nog vroeger, maar gezien de acute pijn dan toch maar ander ziekenhuis gecontacteerd.

Tijdens afspraak bij GASTRO-ENTEROLOOG in aug. schreef deze ontstekingsremmers met maagbescherming voor. Na reeks onderzoeken (CTscan longen, CTscan buikholte, coloscopie, biopsie) was einddiagnose; “prikkelbare darm ten gevolge van de virale infectie”, met nog wat vraagtekens bij, want ook volgens hem was COVID een longziekte.

Het feit dat ik begin maart niet getest was, toen waren er nog geen testen, hielp niet voor mijn geloofwaardigheid.

Na 6 à 7 maanden was dat luik van mijn Post-Covid klachten eindelijk voorbij. Ik heb de 7 de maand na de virale infectie nog een tijdje pillen genomen om de darmflora te herstellen, zoals voor 3 maart. Eind aug. /begin sept. waren er nog aanvallen van pijn met slechts 1 dag diarree, dan uiteindelijk helemaal zonder diarree. Volgens mij is dit herstel waarschijnlijk te wijten aan de ontstekingsremmers en totale verandering van levenswijze (naar zee, heel veel wandelen en fietsen, verse vis en rauwe groenten, relaxen…).

Pas later werd bevestigd dat COVID inderdaad ook op darmen kon slaan – COVID19 bleek eerder systeemziekte dan enkel longziekte-, maar tot op vandaag heeft men voor deze langdurige darmproblemen nog geen medicijn.

Sept. was echter ook de start van escalerende neurologische problemen, waarmee ik tot vandaag, eind febr. 2021, worstel en waarvoor nog geen oplossingen beschikbaar zijn. Ook hier ontmoet ik weer veel ongeloof: “zoveel verschillende klachten zo lang nog na infectie???”.

Wat erkenning zou kunnen helpen op mentaal gebied!

Helga schreef een uitgebreid stuk over het afgelopen jaar. Je kan het lezen door deze PDF te downloaden.